W przerwach na reklamy w True Blood (mówiłam Wam, że tutejsza telewizja jest całkiem na czasie z serialami? ) postanowiłam napisac kilka słów o kawie. Ja osobiście kawy nie pijam, ale bardzo lubię jej smak w deserach i napojach. Wellington jest miastem, gdzie prawie wszyscy piją kawę i gdzie można ją kupić prawie wszędzie- kawiarnie, restauracje, sklepiki, budy, budki i budeczki, przyczepy i przyczepki...

Jest też kilka palarnii kawy i jedną z nich możecie zobaczyc na zdjęciach. Do Havany zaprowadził mnie kolega i bardzo się z tego cieszę. Na miejscu jest mała kawiarnia, bardzo klimatyczna, taka trochę retro gdzie można zjeść małe przekąski, bułeczki, ciasteka i oprócz kawy można skosztować też różne szejki i smoothies. Szejk kawowo-czekoldowy jest fantastyczny, chociaż ciężko go skończyć bo jest dość spory! Na miejscu można też podejrzeć proces palenia kawy i dowiedzieć się więcej na temat ziaren i temperatur. Ja się tak zagadałam z chłopakiem tam pracującym, że znajomy myślał, że go zostawiłam tam samego ;)

Zdjęcia pokazują tylko tą palarnię, niestety nie mam zdjęć samej kawiarenki.
I jeszcze dodam tylko, że w NZ powstała też tak zwana 'flat white' czyli kawa z mlekiem, ale o innych proporcjach niż zwykłe caffee latte. Ponoć robi się coraz bardziej popularna w Stanach i w Anglii, i oczywiście Australia stara się przywłaszczyć  sobie jej stworzenie;)

Chciałabym zacząć nowy cykl postów o tutejszych artystach :) Zainspirował mnie do tego marcowy festiwal Homegrown gdzie miałam okazję posłuchać lokalnych zespołów i byłam pod niemałym wrażeniem. 

Jako pierwszą chciałabym Wam przybliżyć postać

Virginia Wigmore, bo takie jest jej pełne imię, urodziła się w Auckland w 1986r. Pierwsze piosenki zaczęła pisać w wieku 14 lat. W 2005r jedna z piosenek- 'Hallelujach' zajęła pierwsze miejsce w amerykańskim konkursie na najlepsze teksty, dzięki czemu Gin zostałą najmłodszą osobą, która zgarnęła tam pierwszą nagrodę.

Dzisiaj Gin jest popularną piosenkarką zarówno tutaj, jak i w Australii, gdzie mieszka. Jej utwory można było usłyszeć w wielu amerykańskich serialach. Gin wyróżnia nietypowa barwa głosu, do której nie byłam się w stanie na początku przyzwyczaić, a którą teraz bardzo lubię. Inną cechą charakterystyczną są jej rozjaśnione włosy, mocny makijaż oraz tautaże :) 

Co do samego alkoholu- mocniejsze trunki można kupić tylko w specjalnych liquor store'ach, w normalnych godzinach sklepowych. Sklepy są niesamowicie dobrze zaopatrzone. Mnie w sumie interesuje najbardziej lodóweczka z cydrami (jabłecznikami). Wybór jest całkiem spory, a Rekorderling to chyba jednak mój naukochańszy. Zarówno ten ze zdjęcia- imbirowo-pomarańczowy, jak i zimowa wersja- cynamonowo-waniliowy! Mniam! Niestety tego typu napoje zostawiam na specjalne okazje- nie służą dobrze mojej figurze ;)

Blog normalnie zarasta pajęczynami! Postaram się poprawić, ale nie obiecuję. Dużo rzeczy się u mnie dzieje ostatnio i wiecie- coś za coś. Poza tym zrobiło się zimno, od początku czerwca panuje u nas oficjalnie zima. A że domy nieocieplane i bez ogrzewania to zimniej mi tutaj niż podczas mrozów w Polsce! Ale o tym innym razem. 

Kilka zdjęć z marcowej mini-wyprawy po pewien kiwuski przysmak. Łodką podpłynęliśmi do brzegu wyspy Mana, gdzie chłapaki założyli płetwy i wybrali się na połowy. Nawet udało im się namówić mnie na nurkowanie! Okazało się, że kolega miał dodatkowy kombinezon i maskę, więc postanowiłam spróbować. Teraz przynajmniej wiem, że nurkowanie nie jest dla mnie ;) Jako rodowita dolnoślązaczka na morzu czuję się nie na miejscu i po kilku minutach zaczęłam panikować.