W ostatnią niedzielę wraz z ukochanym i jego dziadkami wybraliśmy się na wyprawę na Wyspę Somes. Ta niewielka wyspa położona jest w zatoce Wellingtońskiej i była zamieszkana przez pokolenia Maorysów. W latach 1870-1920 była wykorzystywana jako miejsce do kwarantanny dla ludzi i zwierząt. Znajduje się tu pomnik poświęcony ludziom którzy zmarli na wyspie podczas kwarantanny. Wyspa miała także spore znaczenie obronne- do tej pory znajdują się tam betonowe 'bunkry' gdzie znajdowała się artyleria przeciwlotnicza. Teraz wyspa służy jako swoiste sanktuarium dla niektórych rzadkich gatunków zwierząt- w tym jaszczurki tuatara, owadów weta i niebieskich pingwinów.

Na wyspę można się dostać jedynie promem. Generalnie nikt tam nie mieszka, przebywają tam jedynie wolontariusze.  Tutaj widok na miasto z promu :)

Zwiedzanie wyspy zaczyna się od wizyty w małym dremnianym domku, gdzie wszyscy muszą przeszukać swoje torby, wyczyścić buty i upewnić się że nie wnoszą na teren rezerwatu żadnych nasion, roślin, zwierząt... Często takie przypadkowe przyniesienie jakiegos nowego gatunku kończy się zachwianiem ekosystemu i wyginięciem roślin (lub zwierząt)

A to już na wyspie. Bardzo fajne formacje skalne gdzie można bardzo często znależć mięczaki Paua. Mają przepiękne, dekoracyjne muszle często wykorzystywane w jubilerstwie. Samo mięso paua stanowi nie lada przysmak.

A to moj powrotny prom. A raczej ten który miał nas zabrać do domu. Niestety nie zmieściliśmy się! Dziwi mnie to, bo bilety byly sprzedawane na konkretne godziny więc nie powinno być takiego problemu! Chlopak z obslugi promu ze stoickim spokojem poinformowal nas, że następny prom będzie za jedyne 1,5h!!! Za dużo w związku z tym nie mogliśmy zrobić więc zajęliśmy sobie miejsca na ławeczkach, relaksując sie na sloneczku. I dobrze że się nie rozeszliśmy, bo po jakiś 15 minutach okazało się ze inny prom specjalnie zostal  zawrocony z trasy żeby nas podwieżć do miasta ;)

Tegoroczne święta były wprost idealne- miła atmosfera rodzinna, wspaniałe jedzenie, świetna pogoda, udane prezenty...Czego więcej można chcieć?

Zadziwiające jest to, że dane adresata są nieczytelne... Koleżanka  napisała swoje dane dużymi drukowanymi literami- nie ma opcji żeby nie były czytelne. Chyba polskie znaki tak zmyliły urzędników! W każdym razie- paczuszkę z siankiem mogłabym odzyskać. Musiałabym jedynie zapłacić 20 $ za obróbkę termiczną lub poddać je kilkutygodniowej kwarantannie. Chyba jednak dam sobie spokój ;)

Reszta paczki dotarła bezproblemowo:

Akurat mam chwilę czasu więc pomyślałam, że napiszę coś o świętach w Nowej Zelandii. Jest to dla mnie taki przedziwny okres, bo z jednej strony oczywiście cieszę się, a z drugiej jest mi bardzo smutno i tęsknię za domem... 

Na szczęście otaczają mnie ludzie, którzy mają świadomość tego jak się czuję i ułatwiają mi złapanie równowagi. Mowa oczywiście o moim ukochanym i jego rodzinie. Przyjęli mnie z otwartymi ramionami i wiem że jestem u nich zawsze mile widziana. Dobrze jest mieć takie wsparcie, szczególnie gdy moja własna rodzina znajduje się 18000 km ode mnie!

W Nowej Zelandii nie obchodzi się Wigilii, dla której Święta dla mnie nie mają żadnego uroku. W zeszłym roku zrorganizowałam prawdziwą polską Wigilię z  barszczem, uszkami, pierogami, gołąbkami i kutią Potrawy wszystkim smakowały! W tym roku skromniej, bo tylko uszka i barszcz ale nie ma sensu przygotowywać więcej- jedzenia będzie ąż nadto. W Boże Narodzenie, z samego rana, biegnie się szybciutko pod drzewko aby otworzyć prezenty :) Potem taki bardziej oficjalny lunch gdzie otwiera się też christmas crackers. Są to takie małe 'cukierkowate' pudełeczka, które łapie się z dwóch stron i ciągnie. Po głośnym wybuchu z środka wypadają drobiazgi-prezenty- np naklejki, otwieracz do piwa, notesik, zabawka...Typowym daniem świątecznym jest szynka. A raczej olbrzymi kawał mięsa marynowany i pieczony w różnych sosach. U mojego ukochanego często pojawia się turducken- taka tutejsza matrioszka- indyk nadziewany kaczką, która jest nadziana kurczakiem nadzianym...nadzieniem ;) Podawane z sosem żorawinowym- pycha! Plus sałatki. Często też robi się grilla. Brzmi dziwnie? Niekoniecznie- w końcu tutaj mamy lato. W zeszłym roku pogoda była fantastyczna - upalnie, słonecznie... 

Ale powiem Wam tyle- Święta w lecie to nie Święta! Albo inaczej- tych Świąt się aż tak nie czuje. I jakoś tak mało świątecznie.... Ale może dlatego też Święta tutaj są takie bardzo na luzie :) Zamiast siedzenia w domu można się wybrać na plażę, pograc w piłkę, porzucać frisbee albo sie po prostu poleżeć i poopalać się. Ciekawie jak będzie w tym roku bo pogodę może popsuć cyklon który szaleje w okolicy...

Tutaj platforma do skoków na bungee w Taupo :)